Dying Stranger

Matapos ang ilang buwang pananahimik ay sa wakas, nakapagsulat na ulit ako ng karugtong sa kwentong ito. Ito na ang inyong pinakahihintay na karugtong. Ang bagong kabanata sa kwento ng ating bida...

Ilang buwan na rin ang aking pagstay dito sa pinagtatrabahuan ko. Bawat sandaling nagdaan ay marami akong nasilayan na hindi ko inaakala. Mabuti na lamang at hindi nila alam na alam ko ang kanilang mga ginagawa. Nagpatuloy ang mga pangyayari na kahit hindi ko inaasahan ay nahuhuli ko sila sa akto ng kamunduhan. Pero minsan naisip ko kung ano ang pakiramdam ng ganoon. Hindi ko naman hinangad na makaniig ang mga kasama ko dito sa bahay pero nagiging curious lang ako sa ganoong experience. December noon at malamig ang panahon. Sa lamig ay hindi ko mapigilang magkumot sa aking pagtulog. Dahil na rin siguro sa lamig ay hindi nakayanan ng katawan ko at bumigay ito sa karamdaman. Binigyan ako ng isang linggong pahinga ng aking amo at bawal muna ako sa aking kusinang pinaggagawa ng sago't gulaman dahil na rin sa sakit ko kaya buong araw ay nasa bahay lang ako. Si Julius na sa ngayon ay tinuturing ko nang pinakaclose ko sa mga katrabaho ko ang naatasang pumalit muna sa akin. Paggising k...

Naging maganda ang pagtira ko sa aking pinagtatrabahuan ngayon, tuwing miyerkules ang aking day-off at kasabay ko sina Paul at Melvin na walang trabaho ng araw na iyon. Gabi pa lamang ng martes ay double time ako sa paggawa ng sago at gulaman dahil ang gagawin ko para sa araw na ito ay ipagkakasya para sa dalawang araw. Mabuti na lamang at andyan si Ate Mayla na handang tumulong sa akin at nang dumating si Julius ay tumulong rin ito, iyon ay dahil dating siya ang taga gawa ng gulaman bago ako dumating. Alas diyes pa lamang ay natapos na ang aking gawain salamat kina Ate Mayla at Julius ay maaga ko itong natapos.  Sa pagod ay mahimbing akong nakatulog pagkatapos naming kumain ni Ate Mayla. Kahit na pagod na ang katawan ay hindi ko pinalampas ang panuorin ko tuwing umaga, sina Julius, Allen at Melvin na sabay sabay na nagsasal-sal. Mukhang ang tatlong ito ay may ginagawang laro bago maligo.  Sabay sila kung magsalsal at kung sino man ang mahuli ay s'yang sisimot ng tam...

"Okey lang ba 'to?" wika ni Melvin, "Umuuga ang kama baka magising 'tong katabi natin? "'Wag kang mag-alala, malamang mahimbing na natutulog yan." paniguradong sagot ni Julius, "Kung gising yan e dapat nakisali na yan sa atin." Hindi na nila ako pinansin matapos sabihin 'yon ni Julius. Kahit madilim ay naaaninag ng mata ko ang laki ng mga ari nila, pinakamalaki ay ang kay Julius, sumunod ay si Melvin at katamtaman naman ang laki ng kay Allen. Unang nilabasan si Allen, kitang kita ko ang pagtilamsik ng kanyang tamod papunta sa tiyan nito. "Paano ba yan ako nauna sa inyong dalawa." may tuwa akong narinig sa boses ni Allen, itinaas ang shorts nito ni hindi pinunasan ang tamod na nakahimlay sa tiyan nito. "Maghihintan na lang ako kung sino ang susunod sa inyo." Hindi sumagot ang dalawa, halatang nagcoconcentrate ang mga ito sa pagsasalsal. Bumilis ng bumilis ang pagbate ng mga kamay ng dalawa at sa huli ay naunang...

Ilang minuto pa ay napaindak na ang balakang ni Jose sabay sa paglabas pasok ng kanyang ari sa bibig ni Zoren, si Zoren naman aylalong tinindihan ang paglalaro sa ari ng aking pinsan at bakas ito sa mukha ni Jose, halatang sarap na sarap ito sa pagsusubo ni Zoren. Ilang minuto pa ay biglang tumigil ang dalawa nang nilabasan na sa bibig ni Zoren si Jose, walang bakas na nakita dahil lahat ay nilamon ng kanyang amo. Agad-agad ay may inabot si Zoren kay Jose, inayos nito ang kanyang damit at umalis ng kwarto. Napangisi lang si Jose habang binibilang ang pera na iniabot noon ni ZOren sa kanya. "Ayos ba?" sabi ni Jose. Hindi ako nagsalita, nagpanggap pa rin akong tulog pagkatapos ng mga nangyari. "Ano ka ba alam naming gising ka." sabi ulit ni Jose, lumapit ito sa akin at inabot ang bahagya sa perang nakuha nito "Heto, nga pala pinaabot ni Zoren. Bumangon ka nga riyan." "Ano ito pinsan?" inabot ko ang binigay sa aking pera ni Jose "Ano ...

     Ilang araw pa lamang ang nakakalipas mula nang ako’y magtapos ng high school nang maisipan kong makipagsapalaran sa Maynila. Magsasaka lamang ang aking mga magulang, at kapos na kapos ang kanilang kita upang itaguyod kaming walong magkakapatid. Kaya, naisip kong malaking tulong sa aming pamilya kung makakapagtrabaho ako sa lungsod.      Daladala ang kaunting damit at ilang personal na gamit, nilisan ko ang aming tahanan. May halong lungkot ang bawat hakbang—lungkot dahil simula ngayon ay mawawalay na ako sa aking mga magulang at mga kapatid. Ngunit pinilit kong isipin na ito’y para sa kanila; kailangan kong mangibang-bayan upang makatulong.      Habang ako’y naglalakad papalayo, tinangay ko na lamang sa aking puso ang mga ngiti at habilin ng aking inay, itay, at mga kapatid. Ipinabaon nila sa akin ang kanilang mga pangarap, at ako nama'y nagpunta sa Maynila na puno ng pag-asa, ngunit may kasamang kaunting kaba.      Si Jos...